Dragan Kirjakow Cankow, (ur. 9 listopada 1828 w Swisztowie, zm. 24 marca 1911 w Sofii) – bułgarski publicysta, redaktor, wydawca, historyk i polityk, działacz na rzecz Kościoła unickiego (1859-ok. 1863), jeden z liderów Partii Liberalnej (1879-1884), a następnie założyciel i pierwszy przewodniczący Partii Postępowo-Liberalnej (1884-1897), uczestnik założycielskiego zebrania parlamentu Księstwa Bułgarii (1879), deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego 1. (1879), 2. (1880), 4. (1884-1886), 10. (1899-1900), 11. (1901) i 12. kadencji (1902-1903) oraz Wielkiego Zgromadzenia Narodowego 1. kadencji (1879), Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (1902-1903), minister spraw zagranicznych i wyznań wiary (1880), spraw wewnętrznych (1880, 1883-1884 i 1886), dwukrotnie premier Księstwa Bułgarii (1880 i 1883-1884).
Życiorys Podstawową edukację odebrał w rodzinnym Swisztowie. W latach 40. uzyskał rosyjskie stypendium, dzięki któremu mógł kontynuować naukę w Odessie i w Kijowie. Następnie wyjechał do Wiednia, gdzie podjął studia filologiczne. Między 1848 a 1850 przebywał u swojego brata Antona w Bukareszcie i w Gałaczu. W 1852 w Wiedniu ukazał się napisany przez niego podręcznik gramatyki języka bułgarskiego po niemiecku (niem. Grammatik der bulgarischen Sprache).