Marek Titius, Marcus Titius – rzymski polityk, senator i dowódca w końcowym okresie istnienia Republiki.
Rodzina Marek Titius był synem Lucjusza Titiusa i siostrzeńcem Lucjusza Munatiusa Plancusa, który był konsulem zwyczajnym (consul ordinarius) w 42 p.n.e. Został ożeniony z PaulinąClaude Eilers, Roman patrons of Greek cities, Oxford University Press 2002, str. 219 online, córką Quintusa Fabiusa Maximusa, który był konsulem dodatkowym (consul suffectus) w 45 p.n.e.
Wojna z Partami Titus brał udział w wojnach w latach 36–31 p.n.e., jak również w wyprawie Antoniusza przeciwko Partom w 36 p.n.e. W czasie tej wyprawy Flawiusz Gallus, z kadry dowódczej Antoniusza, napadających Partów odpędził, ale nie jak poprzednio, cofając się z wolna do ciężkozbrojnych, lecz stawiając opór i zbyt śmiało wdając się w bitwę. Widząc to, dowódcy tylnej straży, jak się od nich oderwał, wzywali go do powrotu, lecz nie usłuchał ich. Wtedy kwestor Titius z chorągwią w ręce, jak mówiono, zawracał i karcił Gallusa, że gubi wielu dzielnych ludzi, ale Gallus odpowiedział mu coś z wyrzutem i ludzi zachęcał do wytrwania. Wobec tego Titius zawrócił. A Gallusa odpierającego wroga z przodu niespostrzeżenie otoczyło z tyłu mnóstwo Partów i pod obstrzałem ze wszystkich stron musiał wzywać pomocyPlutarch, Żywoty sławnych mężów, Antoniusz, rozdz.