Nezahualpilli, Netzahualpilli, w tłumaczeniu z nahuatl „Nienasycony Książę” (ur. 1464, zm. 1515) – władca (tlatoani) Texcoco wybrany przez miejską arystokrację po śmierci swego ojca Nezahualcoyotla w 1473 roku.

Panowanie W początkach swego panowania Nezahualpilli wyróżnił się już w pierwszych kampaniach wojennych przeciwko Huexotzinco i plemionom znad Zatoki Meksykańskiej. W późniejszych czasach skupiał się raczej na reformach i sprawach wewnętrznych aniżeli nad rozszerzaniem granic państwa.

Podobnie jak ojciec był poetą i mędrcem, interesował się religią, astrologią, prawodawstwem, architekturą, poezją i muzyką. Do naszych czasów przetrwał tylko jeden z jego poematów: „Icuic Nezahualpilli yc tlamato huexotzinco” („Pieśń Nezahualpilliego podczas wojny z Huexotzinco”). Jego dwór był bezpieczną przystanią dla astronomów, inżynierów i wróżbitów. Podczas swego panowania zniósł karę śmierci dla wielu przestępstw i walczył o utrzymanie politycznej niezależności podczas wzrastającej pozycji Azteków z Tenochtitlánu. Mówiono o nim, że był uczciwym i sprawiedliwym władcą. Był jednak fanatykiem prawa. Kazał stracić publicznie jednego ze swoich synów za to, że samowolnie wybudował sobie pałac, podczas gdy przywilej ten służył tylko tym, którzy wyróżnili się na polu chwały.