W oparciu o ich doniesienia kartograf Bernardo Miera y Pacheco naniósł na mapę rzekę płynącą na południowy zachód i wpadającą do jeziora, które można uznać za wyschnięte dzisiaj jezioro Sevier. W załączonej do mapy nocie do króla Karola III Miera zalecał budowę kilku misji w tym rejonie zaznaczając, że być może jest to droga wodna prowadząca do Pacyfiku wprost lub przez połączenie z całkowicie zmyśloną Rio Timpanogos.
Kiedy Francisco Garcés i Pedro Font kreślili mapy Alta California, bardzo mało wiedzieli o paśmie Sierra Nevada i nie zdawali sobie sprawy, że pomiędzy tym pasmem a Górami Skalistymi znajduje się Wielka Kotlina, w związku z czym rzeki wypływające z Sierra Nevada utożsamiali z Río Buenaventura Miery. Skutkiem tego Manuel Augustin Mascaro i Miguel Constanso, którzy w roku 1784 sporządzili pierwszą mapę całego Wicekrólestwa Nowej Hiszpanii, umieścili ujście Buenaventury w zatoce San Francisco lub w jej pobliżu. Nieco później kartografowie młodych Stanów Zjednoczonych, tacy jak Aleksander von Humboldt w 1804, William Clark w 1814 i Zebulon Pike w swej książce z 1810 r. uwierzyli hiszpańskim poprzednikom i łączyli znane sobie kalifornijskie rzeki z tymi wypływającymi z Gór Skalistych.