W latach 1879–1883 osiemnastowieczny dwór w Staromieściu, który miał znajdować się w szczątkowym stanie, został wraz z otaczającym go parkiem przebudowany dla Jędrzejowicza według projektu Stryjeńskiego kosztem pół miliona guldenów.
W ciągu roku szkolnego 1909/1910 Adolf Wiktor Weiss wykonał projekt kolejnej przebudowy pałacuOśmnaste Sprawozdanie C. K. Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie za rok szkolny 1909/1910. Lwów, 1910, s. 18..
Od 1914 zarządcą, a od 1922 właścicielem nieruchomości był Jan Jędrzejowicz (1879–1942), syn Adama. Podczas II wojny światowej do mieszkańców dworu dokwaterowani zostali okupanci niemieccy, którzy wycięli część drzew i zbudowali baraki na gazonie. Syn Jana, Jan Grzegorz (1919–2008), został zaprzysiężony do Związku Walki Zbrojnej w połowie 1940 na polecenie nowo mianowanego komendanta Obwodu ZWZ Rzeszów, kpt. Łukasza Cieplińskiego i pełnił później do 1944 funkcję oficera kontrwywiadu Inspektoratu Armii Krajowej Rzeszów. Zamieszkały w okresie okupacji w Staromieściu Ciepliński otrzymał natomiast od Jędrzejowicza dokumenty poświadczające jego fikcyjne zatrudnienie w pałacowym ogrodzie.