Jesienią tego roku służył jako pilot dnieprowskiej flotylli wojennej. Został wezwany do Piotrogradu, gdzie otrzymał przydział do brygady lotniczej specjalnego przeznaczenia. W niewyjaśnionych okolicznościach przeszedł w grudniu na stronę białych do wojsk gen. Nikołaja N. Judenicza. Pod koniec grudnia zorganizował oddział rozpoznania lotniczego w rejonie Gatczyny. Po porażce armii gen. N. N. Judenicza przybył na Krym, gdzie objął dowództwo morskiego oddziału lotniczego. W listopadzie 1920 r. ewakuował się na rosyjskich okrętach wojennych do Bizerty, gdzie następnie pracował jako szofer na plantacjach tytoniu. W 1922 r. przyjechał do Hiszpanii, wstępując do hiszpańskiego lotnictwa wojskowego pod nazwiskiem Ragozin-Dejman. Służył w stopniu kapitana w Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej. Do 1927 r. brał udział w walkach w Maroku Hiszpańskim z miejscowymi arabskimi powstańcami. Następnie wykładał w szkole lotniczej, a następnie w szkołach wojskowych w Tabladzie i Maladze. Jednocześnie pisał artykuły do rosyjskich pism emigracyjnych „Часовой” i „Морские записки”. Po wybuchu wojny domowej w lipcu 1936 r., przystąpił do frankistów. Awansował do stopnia kapitana. 18 lipca tego roku przewiózł samolotem gen. Francisco Franco z marokańskiego Tetuanu do Sewilli. Przez pewien czas był jego osobistym pilotem.