W 1959 roku rozpoczęła się również jego działalność związana z kynologią. Został przewodniczącym dolnośląskiej Komisji Hodowli i Tresury Psa Myśliwskiego, w Naczelnej Radzie Łowieckiej został członkiem takiej komisji. W 1959 roku sprowadził dwie suki (Czitę i Zorkę) oraz psa (Burzana), które stały się podstawą założonej przez niego hodowli psów myśliwskich. Poprzez wieloletnią selekcję doprowadził w 1966 roku do zatwierdzenia wzorca ogara polskiego przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI).
Zginął 16 lutego 1969 roku podczas polowania. Za przyczynę śmierci uznano niesprawność broni, która doprowadziła do jego samopostrzelenia.
Życie prywatne 7 października 1947 roku w Kielcach poślubił Otylię z domu Rejmuza, z którą miał córki – Alicję, Marylę, Annę i Elżbietę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych, Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”, Krzyż Partyzancki, Medal za Warszawę 1939–1945, Medal „Za udział w walkach o Berlin”.
Bibliografia
Kategoria:Polscy hodowcy psów Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Kynolodzy Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1969