Zwierzęta te cechuje obojnactwo. Męski układ rozrodczy obejmuje jądra, które opisuje się jako pęcherzykowate, licznie występują one w przedniej części ciała tasiemca w dwóch obszarach, niekiedy połączonych ze sobą na kształt odwróconej litery „V”. Do przodu sięgają one przyssawki, do tyłu krawędzi dystalnej worka macicy. Jądra łączą się z przewodami wyprowadzającymi, które dalej łączą się w parzysty przewód zbiorczy, który w końcu połączy się ze swym kontralateralnym odpowiednikiem. Z tego połączenia w płaszczyźnie pośrodkowej powstaje nasieniowód, niezbyt długi, który przechodzi w przewód wytryskowy. W końcu na brzusznej powierzchni zwierzęcia, również z przodu, za przyssawką, znajduje się męski otwór płciowy. Nie obserwuje się natomiast torebki cirrusa.
Z kolei układ rozrodczy żeński obejmuje jajnik, jajowód, macicę, żółtnik i pochwę. Jajnik przyjmuje kształt pęcherzykowaty, podkowiasty, porównuje się go do litery „U” lub „V”. Znajduje się on na tyle ciała tasiemca. Odchodzi od niego w kierunku przednim krótkiej długości jajowód. Sięga on do ootypu. Rurkowata macica, rozpoczynająca się od drugiego końca ootypu, tworzy wpierw gęste pętle, zmierzając generalnie w kierunku przednim. Może ona mieć liczne odgałęzienia, tak że zajmuje wtedy dużą część ciała tasiemca.