Działalność Kopernika udokumentowana przez niego w Locationes mansorum desertorum – w porównaniu z innymi administratorami – była bardzo owocna i ożywiona. Kopernik traktował chłopów bardzo dobrze, okazując im daleko idącą pomoc. Szczególnie dbał o zabezpieczenie starości ludziom bezdzietnym i niedołężnym. Zwalniał od czynszów, przydzielał starcze renty, dokonywał wykupu gospodarstw, umożliwiając ludziom spokojne dożycie starych lat w rodzinnych wsiach. W ówczesnym czasie przeważnie w ogóle nie dbano o los starych ludzi. Byli oni lokowani w przytułkach – instytucjach o więziennym rygorze i skąpym wyżywieniu. Na tym tle działalność Kopernika wyróżnia się dużym, jak na owe czasy, humanitaryzmem.
Lokacje łanów opuszczonych zachowały się w oryginale w Archiwum Kapituły we Fromborku. Znajdują się w nich karty zapisane własnoręcznie przez Mikołaja Kopernika, a także późniejsze zaordynowane przez niego lokacje, ale zapisane już przez jego następcę na urzędzie administratora – Tiedemanna Giesego.
Edycje