> Powyższy zapis wynika z prostej zasady tego języka, według której wszystkie operacje pobierają argumenty ze stosu. Wyrażenie (dowolnie rozbudowane) i l-wartość, która na stosie ma postać adresu (i również może być dowolnie rozbudowanym wyrażeniem) umieszczane są na stosie, a operatory powodują przypisanie danej do odpowiedniego adresu. l-wartość może być identyfikatorem zmiennej lecz działanie będzie identyczne: identyfikator zostanie zinterpretowany jako operacja umieszczenia na stosie adresu zmiennej. W tym języku można więc l-wyrażenie wyrazić za pomocą, np. literału liczbowego, pod warunkiem, że literał ten będzie reprezentował poprawny adres, co w typowych językach jest w uogólnieniu niedopuszczalne.
Lisp W językach opartych na języku Lisp, operuje się listami, a więc i przypisanie realizowane jest przez listę. Przypisanie może więc mieć postać: (setq l-wyrażenie wyrażenie) przy czym oba argumenty mogą być również listami.
Smalltalk W języku Smalltalk (uznawanym za najbardziej obiektowy język programowania) wszystko jest obiektem.