right|240px|thumb|Wspomnienia córki o Stanisławie Dzikowskim, obejmujące lata okupacji i okresu powojennego.

Stanisław Dzikowski (ur. 21 lutego 1884 we Lwowie, zm. 11 stycznia 1951 w Milanówku) – polski dziennikarz i powieściopisarz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Mieczysława i Emilii z Schoenów. Wykształcenie gimnazjalne zakończone maturą uzyskał we Lwowie. Studiował w Zurychu, Monachium i Lwowie. Od 1905 pracował w redakcji dziennika „Wiek Nowy” we Lwowie. Od 1908 współpracował m.in. z „Kurierem Warszawskim”, „Tygodnikiem Illustrowanym”, „Słowem”. W 1909 zamieszkał w Warszawie, gdzie współpracował stale z tygodnikiem „Świat”, aż do 1925.

W latach 1914–1918 służył w II Brygadzie Legionów Polskich. W 1920 założył Warszawską Agencję Fotograficzną. Od 1924 pracował w redakcji „Expressu Porannego” w Warszawie.

Po wojnie był zastępcą kierownika działu literackiego w „Gazecie Ludowej”, która to współpraca zakończyła się wskutek likwidacji pisma przez władze po ucieczce wicepremiera Mikołajczyka z Polski. W tym okresie dał się poznać z ostrego pióra, krytykującego postawy ówczesnych twórców wychwalających nowy ład w Polsce.