dywizji piechoty (XI Korpus) 17 listopada 1812 – opuścił Królewiec 8 grudnia 1812 – po przybyciu do Wilna przydzielony wraz z dywizją do III Korpusu 10 grudnia 1812 – dowódca obrony Wilna 21 grudnia 1812 – gubernator Elbląga 25 grudnia 1812 – gubernator Tylży 15 stycznia 1813 – komendant 32. okręgu wojskowego 20 lutego 1813 – gubernator pałacu w Compiègne 21 lutego 1813 – komendant 32. okręgu wojskowego – Wesel 27 marca 1813 – zastąpiony przez gen. Lemorois 14 kwietnia 1813 – otrzymał naganę (anulowaną przez Napoleona) 31 marca 1813 – raport komisji powołanej po przybyciu Cesarza, który stwierdził duże zaniedbania w przygotowaniu dywizji do działań wojennych; odesłany do Francji – udał się do swoich posiadłości 18 czerwca 1813 – dowódca 3. dywizji piechoty (XIII Korpus) 25 sierpnia 1813 – zajął Wismar, uczestnik obrony Hamburga 5 sierpnia 1814 – komendant 15. okręgu wojskowego 2 stycznia 1815 – bez przydziału służbowego 14 kwietnia 1815 – organizator Gwardii Narodowych 2. okręgu wojskowego 28 maja 1815 – inspektor generalny 2. i 3.