Bernhard Rakers (ur. 1905 w Sögel, zm. 10 sierpnia 1980 w Barmstedt) – zbrodniarz hitlerowski, jeden z funkcjonariuszy SS pełniących służbę w obozach koncentracyjnych i SS-Hauptscharführer.
W marcu 1933 wstąpił do NSDAP i SA. W lutym 1934 rozpoczął służbę w obozie Esterwegen. W tym samym roku stał się członkiem SS. W1936 Rakers został przeniesiony do obozu Sachsenhausen, gdzie był kierownikiem kuchni. W październiku 1942 przydzielono go do służby w kompleksie obozowym Auschwitz-Birkenau. Początkowo kierował jednym z komand więźniarskich w obozie głównym Auschwitz I.
Następnie w 1943 został skierowany do Monowic, gdzie był szefem komando Buna. Ze względu na swoją gorliwą służbę (był on prawdziwym postrachem więźniów) Rakers awansował na stanowisko oficera raportowego (Rapportführera) obozu Auschwitz III – Monowitz. Tu kierował selekcjami niezdolnych do pracy więźniów do komór gazowych w Birkenau, przeprowadzał egzekucje i stosował wobec więźniów okrutne kary. W grudniu 1944 Rakers został kierownikiem podobozu Auschwitz – Gleiwitz II. W styczniu 1945 kierował wraz z Otto Mollem ewakuacją tego podobozu do Sachsenhausen. Wreszcie w lutym 1945 Rakers został komendantem podobozu Buchenwaldu, którym była Fabryka Gustloffa koło Weimaru.