W 917 roku wypowiedział święta wojnę skierowaną początkowo przeciw władcy LeónuKrólestwo Leonu było wówczas najpotężniejszym z chrześcijańskich królestw na półwyspie, Ordoño II, który najechał jego emirat. Z czasem zamienioną na dżihad a kital przeciw wszystkim chrześcijańskim władcom na Półwyspie Iberyjskim.
W 920 rozpoczął kampanię wojenną na północy Hiszpanii. Pokonał w połączone siły królów Leónu i Nawarry. W 924 roku zdobył i zniszczył Nawarrę. Jego marsz na północ zatrzymała dopiero dotkliwa klęska w 939 roku w połączonych bitwach pod Simancas i Alhandegą.
W sprawach wewnętrznych emiratu był zręcznym politykiem. Odsunął od siebie arabską arystokrację, która dążyła do oligarchii w państwie. Gdy miał już pewność swojej absolutnej władzy, 16 stycznia 929 roku przyjął tytuł kalifa i nakazał wymienianie swojego imienia podczas każdej z modlitw.
W 936 roku rozpoczął wznoszenie wspaniałej rezydencji Az-Zahra. Rozbudował Kordobę i czyniąc stolicę swego państwa jednym z najważniejszych ośrodków kulturalnych i naukowych świata.