Kolejnym etapem służby było półroczne (do 1 października) szkolenie broni dla chorążych, w trakcie którego objął stanowisko III oficera pokładowego na trałowcu min „M-125”. 2 października 1937 otrzymał stanowisko oficera pokładowego na trałowcu „M-1” (1 Flotylla Trałowców Minowych) i funkcję tę pełnił aż do wybuchu wojny.
II wojna światowa Po wybuchu wojny kontynuował służbę na trałowcu M-1, a 25 maja 1940 jako Oberleutnant zur See objął jego dowództwo. Wiosną roku 1941 (kwiecień) przeszedł szereg szkoleń i kursów na okrętach podwodnych, w tym m.in. Kurs Strzelania dla Dowódców okrętów. Zimą 1941/1942 (do lutego) pływał przez 3 miesiące jako dowódca-praktykant na U-552, którym dowodził Kapitänleutnant Erich Topp (7 Flotylla Okrętów Podwodnych stacjonująca we francuskim Saint-Nazaire). 28-letni Brandi przeszedł 2-miesięczne (do 8 kwietnia 1942) przeszkolenie z zakresu budownictwa w 8 Oddziale Szkoleniowym Budowy Okrętów Wojennych w Hamburgu (w trakcie budowy U-617). W tym samym miesiącu objął dowództwo nad swym pierwszym okrętem podwodnym. Do końca sierpnia 1942 pływał na U-617 stacjonując w Kilonii (5 Flotylla Okrętów Podwodnych). Przez kolejne 3 miesiące (do 30 listopada) jego U-boot operował z bazy w Saint-Nazaire (7 Flotylla Okrętów Podwodnych).