Guyón opisał ucznia jako "w istocie doskonałego chirurga, wielkiego umysłu i wielkiego serca [...] wszystkie jego umiejętności osiągnęły ten sam stopień: najwyższy".
Dorobek naukowy Albarrán jako pierwszy francuski lekarz wykonał przezkroczową prostatektomię. Ulepszył wprowadzoną przez Leopolda Caspera i Maxa Nitzego technikę cystoskopii. Jako pierwszy wykonał planową nefrostomię i zauważył, że w bezmoczu spowodowanym kamicą drenaż przez nefrostomię ma decydujące znaczenie zanim podejmuje się leczenie kamicy. Zaprojektował siatkę katgutową do założenia na pękniętą torebkę nerki w tępych urazach tego narządu.
Trzykrotnie zdobył nagrodę Goddarda, otrzymał nagrodę Tremblaya, w 1912 roku był nominowany do Nagrody Nobla.
Nazwisko Albarrána upamiętnione jest w kilku eponimach medycznych: zespół Albarrana-Ormonda: zapalne włóknienie przestrzeni zaotrzewnowej gruczoły Albarrana: małe gruczoły w śluzówce trójkąta pęcherza moczowego test Albarrana: badanie określające stopień niewydolności nerki przez pomiar objętości moczu i jego zagęszczenia objaw Albarrana: objaw w raku miedniczki nerkowej.