Podczas okupacji niemieckiej mieszkała w Warszawie. W latach 1940–1941 pracowała jako kelnerka w kawiarni prowadzonej przez spółkę aktorską w gmachu Teatru Polskiego; brała udział w pracach tajnych zespołów studyjnych oraz w koncertach poetyckich w szkołach tajnego nauczania.

Po wojnie była aktorką poznańskiego Teatru Polskiego (1945–1947), a następnie pracowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Krakowie (1947–1949), w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach (1950–1952). Od 1953 roku występowała w Warszawie: w Teatrze Ateneum (1953–1959) oraz w Teatrze Polskim (1959–1975). W latach 1977–1978 gościnnie pojawiała się w spektaklach realizowanych w Teatrze Kameralnym.

Występowała także w spektaklach Teatru Telewizji i słuchowiskach Teatru Polskiego Radia (1954–1974).

Dwukrotnie zamężna. Po raz pierwszy z aktorem Ryszardem Kierczyńskim, potem z dziennikarzem Kicińskim.

Zmarła w Skolimowie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 233-2-16).