W 1938 jako stypendystka z zakresu pielęgniarstwa wyjechała do Wielkiej Brytanii, celem zapoznania się z teoretycznym i praktycznym zakresem pielęgniarstwa domowego. Pracowała i uczyła się w Willesden District Nursing oraz Association Quiens Institute of District Nursing. W 1939 ukończyła Królewski Instytut Pielęgniarstwa. Wybuch II wojny światowej spowodował, iż zdecydowała się pozostać czasowo w Wielkiej Brytanii i tam podjęła pracę w pielęgniarstwie. W czasie bombardowania Londynu w 1940 niosła pomoc rannym. W międzyczasie wstąpiła do Szkoły Pielęgniarstwa w Southend-on See General Hospital, gdzie w 1944 uzyskała pełne prawo pielęgniarki. W 1944 wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie w latach 1946–1947 studiowała na Wydziale Pedagogiki w Pielęgniarstwie Wayne University w Detroit.