Polityka zagraniczna Przez większą część panowania, do 1543 roku, Radu Paisie wykazywał pełną uległość wobec Imperium Osmańskiego, wykonując rozkazy sułtana, którym był wówczas Sulejman I Wspaniały. Oddał Turkom Braiłę, prawdopodobnie jako zapłatę za okazywaną pomoc. Na ich polecenie w 1541 zorganizował wyprawę wojenną do Siedmiogrodu, w czasie której przyczynił się do pojmania i uwięzienia przez Turków zrewoltowanego przeciw Janowi Zapolyi stronnika Habsburgów Maliatha. Po tureckiej okupacji Budy w 1541 roku, prawdopodobnie pod wpływem sugestii hospodara mołdawskiego Piotra Raresza, Radu Paisie zaczął zbliżać się do Habsburgów. W 1543 roku zawarł z nimi sojusz, przyrzekając wierność Ferdynandowi I Habsburgowi i pomoc w walce z "niewiernymi Turkami". W odpowiedzi Ferdynand obiecał mu również swoją pomoc oraz poprosił o przysyłanie informacji wywiadowczych na temat ruchów "wspólnego nieprzyjaciela". Prawdopodobnie układy te były przyczyną odwołania Radu Paisie do Stambułu w 1545 roku, utarty władzy i wygnania do Egiptu.
Rodzina Radu