Efektywny zasięg jest znacząco większy niż w systemie RIM-7P, co czyni z niego niemalże pocisk krótkiego-średniego zasięgu.
Testy systemu w locie rozpoczęły się we wrześniu 1998 roku, obejmowały przechwytywanie celów powietrznych i rakietowych. OPEVAL (Operation Evaluation) został z sukcesem zakończony we wrześniu 2003 roku, zaś w styczniu 2004 rozpoczęto produkcję. Pierwsze egzemplarze trafiły na pokłady okrętów US Navy w lutym tego samego roku.
W aktualnej produkcji lub planach są cztery wersje systemu: RIM-162A przeznaczona dla startu z wyrzutni Mk 41 VLS okrętów wyposażonych w system AEGIS, z czterema pociskami na jedną celę wyrzutni; RIM-162B do użytku na okrętach z wyrzutnią Mk 41 VLS bez systemu AEGIS, nie wyposażona w łączność w zakresie fal S (Aegis S-band uplink); RIM-162C – pochodna RIM-162B dla okrętów z wyrzutniami Mk 48 VLS; RIM-162D – pochodna RIM-162B dla okrętów z wyrzutniami MK 29 box-launcher.
Specyfikacja + Uwaga: Różne źródła podają nieco różniące się od siebie informacje, stąd podane parametry mogą odbiegać od rzeczywistych Długość 3,66 m Średnica 0,254 m Waga 280 kg Prędkość 4+ Ma Zasięg 50+ km