Po raz pierwszy – w 1917 – Mocnego człowieka przeniósł na ekrany kin Wsiewołod Meyerhold, który był zainteresowany ekspresjonistycznymi manifestami Przybyszewskiego, a 12 lat później podobnego zabiegu miał dokonać uczeń Meyerholda, Henryk Szaro.
Pomysł na adaptację Mocnego człowieka wyszedł od producenta Marka Majera Libkowa. Reżyser filmu Henryk Szaro napisał doń scenariusz wraz z Jerzym Braunem, pisarzem, redaktorem i wydawcą krakowskiej „Gazety Literackiej”. Za opracowanie literackie scenariusza odpowiadał Andrzej Strug, który w wywiadach dla prasy przyznawał się do aktualizacji przesłania utworu: „chodziło o rzucenie bohatera na tło współczesności, zmodernizowanie jego psychiki, pozbawienie go demonizmu”. W efekcie film Szary zawierał nie tylko wątki psychologiczne, ale również społeczne; Mocny człowiek stawał się także ilustracją warszawskiej socjety. W roli Bieleckiego obsadzony został rosyjski aktor Grigorij Chmara, uchodźca należący do białej emigracji.