Jean-Marie Perrot, br. Yann-Vari Perrot (wym. ; ur. 3 września 1877 w Plouarzel, zm. 12 grudnia 1943 w Scrignac) – duchowny katolicki, pisarz, bretoński działacz narodowy.
W 1889 r. ukończył Institut des Frères des Écoles w Guingamp. Postanowił wówczas zostać księdzem. Ukończył seminarium młodzieżowe w Pont-Croix. Odbył 1-roczną obowiązkową służbę wojskową w 19 pułku piechoty w Breście, a następnie wstąpił do seminarium w Quimper. W 1904 został wikariuszem w Saint-Vougay, gdzie założył kółko naukowe i zespół teatralny spośród miejscowych dzieci i młodzieży. W tym czasie zaangażował się w działalność w bretońskim ruchu narodowym. W 1905 r. utworzył Bleun-Brug, bretońską organizację katolicką, promującą bretońską kulturę oraz walczącą o polityczne i gospodarcze prawa dla Bretanii. W marcu 1914 r. został wikariuszem w Saint-Thégonnec. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do wojska, ale zaciągnął się ochotniczo do Groupe des Brancardiers Divisionnaires. Od 1920 r. był wikariuszem w Plouguerneau, a następnie w Saint-Vougay. Był autorem licznych artykułów w bretońskich gazetach, w tym w "Feiz ha Breiz". Jego polityczne zaangażowanie doprowadziło do tego, że w 1930 r. został przeniesiony do parafii Scrignac. Sympatyzował silnie z nacjonalistyczną Bretońską Partią Narodową (PNB).