Zakresy w zastosowaniach Definiowanie typów okrojonych
Typ okrojony definiuje się jako ograniczenie ciągłe dostępnych wartości pewnego typu bazowego, stosując w jego definicji zapis zakresu.
Przykład w języku Ada: subtype miesiac is INTEGER range 1..12;
Definiowanie granic indeksów W definicjach struktur danych zakres definiujący granice indeksów ustala ilość elementów danej struktury (i tym samym wielkość pamięci jaką musi zarezerwować translator) określa sposób odwoływania się (identyfikowania) do poszczególnych, pojedynczych elementów.
Tak jest np. w języku Pascal, w którym indeksy mogą być danymi typu porządkowego (z wyjątkiem Longint), np. type sp=array[1..12] of Real; Nie wszystkie języki dopuszczają taki sposób zapisu indeksów. W pewnych językach jednak wartość początkowa zakresu może być narzucona, nie definiuje się indeksów w postaci zakresu lecz liczbę elementów struktury danych, np. języki C i Visual Basic, a zakres indeksów liczony jest od wartości dolnej narzuconej przez język, np. od 0 do LICZBA_ELEMENTÓW – 1;