W 1945 wyprowadził się do Krakowa, gdzie wykładał w Akademii Sztuk Pięknych, po roku przeprowadził się do Wrocławia i w tamtejszej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych wykładał do przejścia na emeryturę w 1949.
Tworzył graficzne portrety, martwe natury, pejzaże i sceny sportowe. Współpracował z wieloma grupami artystycznymi m.in. Formistami, Plastyką, Awangardą, Jednorogiem i Nową Generacją. Wielokrotnie prezentował prace na wystawach zbiorowych i indywidualnych. W 1928 wziął udział w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury w dziedzinie malarstwa, prezentując obraz Na starcie (nie uzyskał wyróżnienia).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954)16 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki” .
Dzieła Żałobnica (1922), Kolarze (1956), Szermierze (1961)
Przypisy
Bibliografia "Słownik biograficzny teatru polskiego 1900-1980", praca zbiorowa komitetu redakcyjnego pod przewodnictwem Zbigniewa Wilskiego, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1994, s. 176 . Zbigniew Porada, Olimpijczycy z krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, Kraków 2014, s.