Życiorys Okres dwudziestolecia międzywojennego Syn Jana Zachariasiewicza i Marii z domu Netshada. Uczył się w krakowskim V Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego. W tym czasie brał udział w programie dla młodych liderów YMCA. Studiował następnie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego (dyplom w 1935). W czasie studiów był prezesem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej oraz Akademickiego Związku Zbliżenia Międzynarodowego „Liga” w Krakowie. W okresach wakacyjnych odbył praktyki w Konsulacie RP w Lipsku i Poselstwie RP w Rydze.
Od 1936 zaangażowany do Światowego Związku Polaków z Zagranicy („Światpol”) w Warszawie. Jako kierownik Wydziału Młodzieży był m.in. odpowiedzialny za program szkoleniowy młodych przywódców polonijnych w „Kadrówce Młodych Polaków z Zagranicy” na Groniku koło Zakopanego, odpowiadał także za roczny „Kurs wiedzy o Polsce”, którego uczestnikami było pięćdziesięciu przyszłych potencjalnych liderów, pochodzących z większych skupisk polonijnych. Po śmierci w 2003 Bolesława Wierzbiańskiego (który kierował biurem studiów „Światpolu”) był ostatnim żyjącym członkiem tej organizacji.