92). „Powinno się zrozumieć, że wszystkie doktryny nauczane przez Buddę są – zależnie od stanu dążących – jedynymi metodami prowadzącymi do stanu Buddy. W ten sam sposób mówi sutra Satyakaparivarta, „Rozdział prawdziwie pojedynczej sutry”: „jak wiele jest metod różniących się kompletnością, niekompletnością i szybkością (dążenia) czy temu podobnymi, dzieje się to z powodu wyższości czy niższości dążących” (s. 104). „Nie ma sprzeczności, że wyznawcy mahajany traktują hinajanę jako przeszkodę do doskonałego oświecenia, podczas gdy dla hinajanisty jest to metoda do doskonałego oświecenia” (s. 103).
J.Ś. Dalajlama XIV w komentarzu do tekstu ponadto pisze:
„Dopóki nie można użyć pożądania na ścieżkę, jest niebezpieczeństwo popadnięcia w jego wpływ. Zakazy to jedyne sposoby praktyki Hinajany.” s.37 „Mahajana posiada kompletne ścieżki dla osiągnięcia stanu Buddy. Hinajana jest oddzielnym, ale nieostatecznym pojazdem, ponieważ każdy posiada naturę Buddy, która umożliwia doskonałe oświecenie.” s. 45Rozdział 1. dzieła Wielka wykładnia stopni tantr wadżrajany (sNgag-rim chenmo): „Tantra in Tibet”, Lama Tsong Khapa, Dalai Lama, Hopkins Jeffrey, Snow Lion Publications, 1987, .