Torpeda ta nie spełniła jednak oczekiwań, co doprowadziło do wznowienia programu G-6 w roku 1927, według określonych przez szefa operacji morskich (CNO) i General Board Bureau of Ordnance założeń: mały|Mk 13 podczas testów zrzutów z Consolidated PBY Catalina w 1942 roku
Długość 13 stóp i 6 cali (4,1 metra) Średnica 23 cale (584 mm) Waga 1700 funtów (771 kg) Masa ładunku 400 funtów (181 kg) Minimalna prędkość zrzutu 100 węzłów Minimalna wysokość zrzutu 50 stóp (15,25 m) Zasięg 7000 jardów (6400 metrów) Powstały w wyniku tego programu pocisk, który choć w szczegółach różnił się od wymagań przedstawionych przez CNO, otrzymał w sierpniu 1930 roku formalną sygnaturę Mark XIII (Mark 13). Pierwszy udany test w wodzie nowego pocisku miał miejsce w marcu 1932 roku, podczas którego oznaczona numerem 2 torpeda utrzymała prędkość 30 węzłów na dystansie 6000 jardów. Testy powietrzne torpedy rozpoczęły się w 1935 roku.