Arnulf Malecorne z Chocques lub Arnulf Malecorne z Rohes (zm. 28 kwietnia 1118) – uczestnik I wyprawy krzyżowej, łaciński patriarcha Jerozolimy w 1099 oraz w latach 1112–1118.
Życiorys Arnulf przed wyruszeniem na I wyprawę krzyżową był nauczycielem Cecylii, córki króla Anglii Wilhelma Zdobywcy. Cecylia skłoniła swojego brata Roberta Krótkoudego, by zabrał go na krucjatę jako swojego kapelana i obiecał mu godność biskupa. Arnulf był erudytą i dobrym kaznodzieją.
W czasie krucjaty był jednym z głównych przeciwników uznania autentyczności Świętej Włóczni odkrytej w Antiochii. W tej sytuacji jego oponent Piotr Bartłomiej zdecydował się na sąd boży polegający na przejściu ognistym tunelem. Wyszedł z niego z ciężkimi poparzeniami i po 12 dniach zmarł.
Podczas narady 17 lipca 1099, dwa dni po zdobyciu Jerozolimy, Arnulf, biskup Marturany złożył wniosek, by patriarchą Jerozolimy został jego przyjaciel Arnulf z Chocques. Decyzję postanowiono jednak odłożyć do czasu wyboru króla.
1 sierpnia 1099 Arnulf z Chocques został wybrany patriarchą. Poparli go Lotaryńczycy oraz francuscy i włoscy Normanowie. Elekcji sprzeciwili się Prowansalczycy, wskazując na fakt, że Arnulf nie miał nawet święceń subdiakonatu, a na temat jego obyczajów krążyły liczne anegdotyczne wiersze.