w Łodzi spełnia wymagania wytrzymałościowe i sprawnościowe i po wykonaniu niezbędnych przeróbek nadaje się do użytkowania jako samolot szkoleniowy i turystyczny do lotów dziennych.
Zakres użytkowania określały warunki: załoga-2 osoby, paliwo-58 l, dopuszczalny ciężar w locie( ± 2%)-620 kg, współczynnik przeciążenia dopuszczalnego przy wyrwaniu w locie nurkowym-5. dozwolone lądowanie dzienne na złych lotniskach.
Następną konstrukcją rozwojową był Żak-3 wyposażony w silnik Walter Mikron.
Produkcja samolotów został zakończona w 1948 roku. Samoloty LWD Żak-3 były eksploatowane w aeroklubach do 1955 roku.
Egzemplarz samolotu LWD Żak-3 o numerach SP-AAX znajduje się w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
Bibliografia oraz Tom 2
Przypisy
Żak Kategoria:Polskie samoloty szkolno-treningowe Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym