λυκος lukos ‘wilk’. Gatunek typowy: Philippi nie podał gatunku typowego. Eunothocyon: gr. ευ eu ‘ładny, piękny, typowy’; rodzaj †Nothocyon . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Canis sladeni (= Canis vetulus ). Angusticeps: łac. angustus ‘wąski, mały’; -ceps ‘-głowy’, od caput, capitis ‘głowa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Canis reissii . Viverriceps: rodzaj Viverra (wiwera); -ceps ‘-głowy’, od caput, capitis ‘głowa’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Canis reissii . Microcyon: gr. μικρος mikros ‘mały’; κυων kuōn, κυνος kunos ‘pies’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Speothos riveti (= Canis culpaeus ).
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące żyjące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxLycalopex vetulus(P.W. Lund, 1842)nibylis siwygatunek monotypowyendemit Brazylii: siedliska cerrado na środkowym obszarze płaskowyżu; zakres wysokości: 90–1100 m n.p.m.DC: 49–71 cmDO: 25–38 cmMC: 2,5–4 kgcentruj|150pxLycalopex fulvipes(W.C.L.