W okresie Królestwa Galicji i Lodomerii TSL rozpoczęto starania o budowę szkoły ludowej w 1893. Szkoła dwu klasowa zlokalizowana była w pn.-zach. części zwanej Marcela.
Tomaszowce należały do parafii w Wojniłowie. Kościół p.w. Niepokalanego Serca NMP pierwotnie wzniesiono jako kaplicę publiczną w 1899 i poświęcono w dwa lata później. Kościół murowany usytuowany na pn. zach. krańcu wsi, przy wylocie drogi do Perekosów, po pn. stronie; na pn. zach. od mostu na rzece Bołochówce. Ekspozyturę na miejscu erygowano w 1907, należała ona do dekanatu dolińskiego i początkowo obejmowała: Dąbrowę, Perekosy i Tomaszowce. W 1916 władze austriackie zarekwirowały trzy dzwony kościelne.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Tomaszowce w powiecie kałuskim województwa stanisławowskiego.
WG pierwszego powszechnego spisu ludności z 1921 w Tomaszowcach mieszkało 3110 osób.
Około 1930 grunty dworskie rozparcelowano, resztówkę wraz z ruinami klasycystycznego dworu z 1. poł. XIX w. przejął dzierżawca Z. Fedorowicz. Dziś nie ma po dworze śladu.