Na plaży znajdują się również ciemnobrunatne warstwy piasku, które stanowią skupisko minerałów ciężkich (m.in. magnetyt, mangan, cyrkon, tytan). Źródłem ich są zniszczone skały magmowe i metamorficzne. U podnóża klifu występują także warstwy węgla brunatnego.
Natomiast Cypel Orłowski, składa się głównie z utworów gliniastych i ma charakter obrywowy. Część południowa klifu charakteryzuje się przewagą procesów osypiskowych, a północna – osuwiskowych.
Klif Orłowski dzieli się na dwie części: martwą – nienarażona na abrazję, mająca postać osuwisk porośniętych roślinnością – ciągnie się do portu w Gdyni. aktywną – stroma ściana wysunięta w kierunku morza, narażona na abrazję (dostęp: 7 kwietnia 2011)..
Zbocza klifu porośnięte są przez różnorodną roślinność. Część osuwiskowa i o stromych zboczach często zajmowana jest przez podbiał pospolity. U podnóża klifu pojedynczo osiedla się rokitnik, będący pod ochroną. Natomiast na stokach klifu występują płaty tzw. żarnowczysk – zarośli z panującym żarnowcem miotlastym.