Aleksander Babiński (ur. w 1823 w Zwierzyńcu albo w 1824 w Radomiu, zm. 31 stycznia 1899 w Paryżu) – polski inżynier górniczy, geolog, topograf i powstaniec styczniowy.
Życiorys thumb|240px|Z grupą polskich inżynierów, od lewej siedzą: Tadeusz Stryjeński, Władysław Folkierski (ojciec), Ernest Malinowski, Edward Jan Habich, Leonard Laskowski, a stoją: Ksawery Wakulski, Aleksander Babiński, Władysław Kluger (inżynier), Jan Sztolcman, Peru (1874) Był synem Wincentego Babińskiego, murgrabiego Pałacu w Radzyniu Podlaskim (w latach 1819–1828). Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim w 1848 roku. W 1849 roku wyemigrował do Francji, gdzie wykształcił się na inżyniera (ukończył École des Mines de Paris) i pracował w tym zawodzie. Po wybuchu powstania styczniowego przyjechał do Krakowa, gdzie kierował fabryką broni i amunicji zaopatrującą powstańców. W późniejszym okresie znowu przebywał we Francji. Podczas wojny z Prusakami, gdy oblegali oni na przełomie lat 1870 i 1871 Paryż, był kapitanem inżynierii w armii francuskiej.