Ostatnia kondygnacja niższa i węższa, w kształcie aediculi, zwieńczona przerwanym przyczółkiem wolutowym i krzyżem, ujęta po bokach spływami wolutowymi. Przed wejściem schody lustrzane z tralkową balustradą, na której znajduje się rzeźba Chrystusa dźwigającego krzyż. Nawy boczne dwukrotnie węższe i niższe od nawy głównej, o charakterze kaplic, zwieńczone sklepieniami krzyżowymi, skomunikowane z nawą główną arkadami rozpiętymi między filarami. Chór muzyczny wsparty na trzech arkadach. Prezbiterium równe wysokością i szerokością nawie głównej, jednoprzęsłowe, zamknięte półkolistą apsydą; po obu jego stronach znajdują się zakrystie. Nawa główna i prezbiterium zwieńczone sklepieniami kolebkowymi na gurtach z lunetami, w których okna; kryte miedzianymi dachami dwuspadowymi. Nawy boczne i zakrystie nakrywają dachy pulpitowe.
Wystrój i wyposażenie wnętrza pochodzi z 2. połowy XVIII wieku;