Ołtarz główny – barokowy, drewniany, bogato polichromowany. Ufundowany w 1697 z inicjatywy dwóch burmistrzów Myśliborza: Andreasa Rothe i Georga Dalacka. Wykonany przez snycerza Heinricha Bernharda Hattenkerela z Morynia (według niektórych źródeł Hattenkerel był wykonawcą tylko niewielkiej części ołtarza). Na przestrzeni dziejów, ołtarz był kilkukrotnie remontowany. Miało to miejsce w XVIII w., 1837 r., 1901 r., około 1955 r., 1982 r, 1997-2001 r. Ołtarz jest wysoką na 13,5 m konstrukcją przyścienną, składającą się z predelli, dwukondygnacyjnego retabulum i zwieńczenia. Podstawa ołtarza (stipes) ma formę sarkofagu o zaokrąglonych narożach i ozdobiona jest złoconym monogramem Chrystusa. predella ma kształt prostokąta o znacznej wysokości (wysokość predelli jest tylko nieznacznie mniejsza od jej szerokości). W centrum predelli znajduje się owalna nisza wypełniona reliefową sceną Ostatniej Wieczerzy z Chrystusem i dwunastoma apostołami. Po obu stronach niszy umieszczone zostały na tle zdwojonych pilastrów o jońskich kapitelach dwie kariatydy symbolizujące Synagogę (po lewej) i Eklezję (po prawej). Synagoga przedstawiona została jako starsza kobieta z chustą na głowie, trzymająca w prawej dłoni sześcioramienną gwiazdę, a w lewej kadzielnicę. Eklezja - młoda kobieta z różą w prawej dłoni.