W 1952 roku wstąpił do zakonu salezjanów. W 1953 po złożeniu ślubów zakonnych rozpoczął studia w Instytucie Filozofii i Psychologii Towarzystwa Salezjańskiego (Woźniaków k. Kutna). W 1957 roku wyszedł z zakonu z powodu złego stanu zdrowia. Od 1959 do 1962 roku przebywał w sanatorium przeciwgruźliczym w Prabutach. W 1962 uzyskał rentę inwalidzką, którą pobierał do 1964, gdy podjął pracę w nadleśnictwie Biała Królikowska. W latach 1965–1966 ponownie trafił do sanatorium przeciwgruźliczego tym razem w Sokołowsku pod Wałbrzychem i powtórnie uzyskał rentę inwalidzką.

Debiutował w 1966 roku wierszem Wrzosowisko w 13 numerze „Tygodnika Kulturalnego”. Od 1969 do 1983 należał do Związku Literatów Polskich. W 1984 wstąpił do nowego Związku Literatów Polskich. Wiersze publikował w „Gazecie Poznańskiej” (1988–1989), „Tygodniku Ludowym” (1988–1989) oraz „Nurcie” (1989).

W latach 1975–1979 pełnił funkcję dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Gizałkach k. Kalisza. Mieszkał w Leśnictwie Biała Królikowska we wsi Dziewiń Duży w gminie Gizałki w powiecie pleszewskim w województwie wielkopolskim.

Zmarł w Białej Królikowskiej, pochowany w Królikowie k.