Podsuwają go obiektowi westchnień Iwakichiego – pięknej, lecz próżnej pani Hanako: polecają jej przesłać wielbicielowi głuchy, obity adamaszkiem bębenek z liścikiem: „Jeśli głos bębenka będzie donośniejszy, niż hałas ulicy i dotrze aż tutaj, spełnię pana pragnienia...”
Iwakichi jest bardzo szczęśliwy, jednak gdy uderza w bębenek, okazuje się, że nie wydaje on żadnego dźwięku. Został w ten sposób ośmieszony i upokorzony. Wkrótce umiera, a w tydzień po jego śmierci Hanako zostaje nawiedzona przez jego ducha. Zdaje sobie sprawę, jak bardzo zraniła uczucia nieszczęśliwego człowieka.
Realizacje teatralne w Polsce Sztuka ta została po raz pierwszy wystawiona w Polsce w roku 1965 w warszawskim Teatrze Współczesnym. Reżyserem spektaklu był Tadeusz Łomnicki, a na scenie wystąpili: sam reżyser (jako Iwakichi), Irena Eichlerówna (jako Pani Tsukioka), Marta Lipińska (jako Sayoko), Damian Damięcki (jako Fujima), Tadeusz Surowa (jako Kaneko) i Barbara Drapińska (jako Madame).