Na rok przed śmiercią wrócił do Europy i zamieszkał w Niemczech. Oczyszczony z zarzutów został pochowany w Szwecji w 1901. Jedna z najbarwniejszych postaci szwedzkiej literatury, uznawany za największego twórcę przed Strindbergiem.
Od 1839 współpracownik liberalnego pisma „Aftonbladet”.
Tworzył wiersze, do których komponował muzykę, opowiadania i dramaty romantyczne i fantastyczne, opowiadania realistyczne z życia ludu, powieści, wodewile, poematy epickie i liryczne, rozprawy z dziedziny estetyki i polityki. Opracował przepisy ortograficzne oraz podręcznik języka szwedzkiego.
Twórczość 1822 – Amorina (powieść) 1832–1851 – Törnrosens bok (14 tomów opowiadań) 1834 – Drottningens juvelsmycke (dramat)
Bibliografia Karl Warburg: Svensk litteraturhistoria i sammandrag, Wydawnictwo "P. A. Norstedt & Söners Förlag", Sztokholm 1904, ss. 165–169. [dostęp 28 lutego 2010]
Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Szwedzcy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1793 Kategoria:Zmarli w 1866