Z powodu dużych strat dywizja, licząca ok. 4,4 tys. ludzi, została przeniesiona w grudniu 1944 r. nad granicę ze Szwajcarią, zaś pod koniec grudnia na poligon w Grafenwöhr w Bawarii, gdzie w poł. stycznia 1945 r. rozwiązano ją.
Żołnierze pochodzenia rosyjskiego przeszli do nowo tworzonej 1 Dywizji Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, zaś Białorusini wraz z kadrą niemiecką sformowali Waffen-Grenadier-Brigade der SS (weißruthenische).
Dowódcy SS-Obersturmbannführer Hans Siegling (18 sierpnia – 31 grudnia 1944)
Skład organizacyjny 75. Waffen-SS-Grenadier-Regiment 76. Waffen-SS-Grenadier-Regiment 77. Waffen-SS-Grenadier-Regiment 30. Waffen-SS-Artillerie-Regiment (dwie baterie rosyjskich dział 122 mm i jedna bateria wyrzutni rakietowych) 30. SS-Aufklärungs-Abteilung 30. SS-Pioneer-Abteilung 30. SS-Füsilier-Kompanie 30. SS-Nachrichten-Abteilung 30. SS-Feldersatz-Bataillon 30. SS-Sanitäts-Kompanie 30. SS-Panzerspäh-Kompanie
Bibliografia Chris Bishop, Zagraniczne formacje SS. Zagraniczni ochotnicy w Waffen-SS w latach