po 1949 pracował jako redaktor w piśmie Literatura Ludowa, jednak w 1957 po kampanii stu kwiatów zaatakowany jako „element prawicowy”, został zesłany w 1958 do pracy fizycznej na wsi w Mandżurii i Sinciangu. W 1966 r. zesłany wraz z żoną i dziećmi do obozu pracy na skraju pustyni Gobi. Dopiero po śmierci Mao w 1976 roku wrócił wraz z rodziną do rodzinnego miasta.
Zrehabilitowany dopiero po zakończeniu rewolucji kulturalnej – do 1978 roku nie mógł publikować swoich utworów. Po rehabilitacji dwukrotnie odbył podróż do Francji w 1980 oraz w 1985 r. Prezydent François Mitterrand odznaczył go Orderem Sztuki i Literatury I klasy. Sprawował funkcję wiceprezesa Związku Pisarzy Chińskich. Jego synami są artysta Ai Xuan (ur. 1947), architekt Ai Weiwei (ur. 1957, projektant Stadionu Narodowego w Pekinie) oraz pisarz Ai Dan (ur. 1963).
Literatura
Przypisy
Linki zewnętrzne Sylwetka poety na stronie China Radio International (j. polski) Utwory opublikowane w Polsce na podstawie PBL
Wspomnienie pośmiertne (j. francuski)
Kategoria:Chińscy malarze Kategoria:Chińscy poeci XX wieku Kategoria:Chińczycy odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury Kategoria:Komandorzy Orderu Sztuki i Literatury Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1996