Białostrząb duży (Pseudastur albicollis) – gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae).
Występowanie Ameryka Północna i Południowa; od południowego Meksyku do środkowej Brazylii i Boliwii. Szeroko rozprzestrzeniony, lecz przeważnie rzadki w nizinnych lasach.
Systematyka Wyróżniono cztery podgatunki P. albicollis: białostrząb żółtooki (P. albicollis ghiesbreghti) – południowy Meksyk do Gwatemali i Belize. białostrząb czarnopióry (P. albicollis costaricensis) – Honduras do północno-zachodniej Kolumbii. białostrząb plamisty (P. albicollis williaminae) – północno-zachodnia Kolumbia do północno-zachodniej Wenezueli. białostrząb duży (P. albicollis albicollis) – Trynidad, środkowa Wenezuela, Gujana, Surinam, Gujana Francuska do Boliwii.
Morfologia Długość ciała 46–56 cm. Biały spód ciała, czarne końcówki skrzydeł oraz czarna przepaska na ogonie. Ilość czarnej barwy na wierzchu skrzydeł i grzbiecie zmienna, w zależności od podgatunku. Dość szerokie skrzydła i ogon.
Ekologia i zachowanie Zwykle obserwowany pojedynczo, krąży nisko nad koronami drzew, lecz najczęściej czatuje na gałęziach poniżej koron.