Tam przygotowując się do kariery klasztornej poznał piękno chorału gregoriańskiego i zaczął komponować własną muzykę, która jednak mimo starań nauczycieli była bardziej świecka niż kościelna. W wieku lat osiemnastu opuścił Zgromadzenie i zdał egzamin maturalny w Bytomiu, gdzie następnie uczył się w konwersatorium muzycznym. W trakcie nauki w gimnazjum prowadził liczny chór męski w kościele Św. Krzyża w Siemianowicach Śląskich. Przygrywał na fortepianie jako taper w kinie i w kawiarni miejskiej. W 1924 roku zadebiutował na falach gliwickiej radiostacji prezentując własne utwory muzyczne. Karierę zawodową na polu muzycznym zaczął od stanowiska drugiego Kapelmistrza Teatru Miejskiego w Nysie.
W 1929 roku zdał jako jeden z trzech na trzydziestu kandydatów egzamin do Staatliche Hochschule fur Musik w Berlinie. Studiował w klasie kompozycji pod okiem m.in. Arnolda Schönberga, Igora Strawinskiego, Franza Schrekera oraz Paula Hindemitha. W czasie studiów wykonywał swoje kompozycje w Bytomiu wraz z orkiestrą teatru (Kontrapunkty). W 1931 roku zdobył prestiżową Nagrodę Beethovenowską Miasta Berlin. Egzamin dyplomowy odbył się 8 lutego 1933 roku, niedługo po dojściu A. Hitlera do władzy. Na egzaminie Jarczyk zaprezentował swoją kompozycję na dwa fortepiany, trąbkę, puzon i orkiestrę.