Polityka Rainilaiarivony była skierowana na ograniczenie kolonizacji wyspy przez mocarstwa europejskie. W tym celu premier rozpoczął centralizację administracji i sądownictwa państwowego. Powołał sztab urzędników, którzy mieli kontrolować działalność lokalnej arystokracjiL. A. Friedman, Afryka na południe od Sahary w epoce imperializmu, w: . Rainilaiarivony zakazał poligamii, a w 1877 roku na Madagaskarze zniósł niewolnictwo. Przeznaczył pieniądze na uwolnienie kilku kategorii niewolników, ograniczył handel nimi i zakazał zabierania do niewoli za długi. W 1881 roku powołał dziesięć ministerstw do kontroli administracji i gospodarki. Popierał powstawanie przedsiębiorstw i pracę najemną. Rainilaiarivony dążył do wzmocnienia armii, którą utrzymywał z coraz bardziej podnoszonych podatków, co często spotykało się z niechęcią społeczeństwa do rządu.
W 1869 roku premier przyjął protestantyzm i ustanowił go religią państwową. W ten sposób chciał pozyskać wsparcie Anglii przeciwko Francji. Skutkiem tego kroku było jednak zaognienie stosunków z francuskimi osadnikamiJ. Lewiński, Afryka Południowa, w: . W następstwie tzw. incydentu pod Touale (maj 1881), oddziały francuskie zajęły w 1883 kilka portów malgaskich.