Ponadto przy kościele powołano urząd superintendenta, który kierował poszczególnymi parafiami na terenie zachodniej części elektoratu Saksonii (tzw. Kurkreis). Pierwszymi superintendentami Wittenbergi zostali Jan Bugenhagen, a następnie Paul Eber.
W pierwszej ćwierci XIX wieku świątynię gruntownie odnowiono, postawiono m.in. nowe neogotyckie empory, chór muzyczny i ambonę. Kościół był odnawiany w 1928 i 1980/83 r.
Architektura Kościół miejski jest gotycką, murowaną, trójnawową halą z wydzielonym prostokątnym prezbiterium. Prezbiterium składa się z trzech przęseł, flankowanych od południa węższą nawą. Od strony północnej przylegają zakrystia i skarbiec. Prezbiterium jest węższe w stosunku do nawy głównej, odsunięte nieco na południe w stosunku do osi. Korpus nawowy czteroprzęsłowy, zamknięty od strony zachodniej dwu wieżowym westwerkiem. Od strony południowej do nawy bocznej przylega niewielka kruchta. Wnętrze jest nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym (dwa zachodnie przęsła nawy głównej sklepieniem sieciowym), które jest wsparte na masywnych ośmiobocznych filarach. U nasady żeber zachowało się kilka gotyckich wsporników z dekoracją roślinną i przedstawieniami figuralnymi.