gdyby ją bowiem pojęli, nie ukrzyżowaliby Pana chwały)Ireneusz, Przeciw herezjom, I, 25.1. Tę koncepcję stworzenia spotyka się już przed gnostycyzmem we wcześniejszej żydowskiej heterodoksjiPor. Justyn, Dialog z Żydem Tryfonem, 62,3 oraz Traktat o trzech naturach112,35-113,1. Chrystologia Karpokratesa nie widziała w Jezusie zbawiciela, lecz jedynie wzór. Dusze innych ludzi, jak np. apostołów Piotra i Pawła, otrzymawszy moc od Boga mogą być równie mocne albo mocniejsze w walce z archontami od duszy samego JezusaIreneusz, Przeciw herezjom, I, 25.2. To nie Jezus zbawia ludzi, lecz każdy musi otrzymać moc od Boga, by móc wyzwolić swą duszę. Karpokrates był więc heterodoksalnym Żydem-gnostykiem, który przyłączył się do Chrystusa, ale nie uznając jego bóstwa, widział w nim jedynie kolejnego proroka. Można dostrzec w jego poglądach pokrewieństwo z mesjanizmem zelockim.