14 sierpnia 1929 roku został powołany do czynnej służby wojskowej w 5. Batalionie Podchorążych Rezerwy w Łobzowie. Następnie służył w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, a później w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie. We wrześniu 1930 przeniesiono go do rezerwy w stopniu plutonowego podchorążego. Powrócił do Gdańska i w 1933 roku ukończył studia, uzyskując tytuł inżyniera. Pracował w Polskich Kolejach Państwowych. 20 października 1931 roku uzyskał administracyjną zgodę na zmianę nazwiska na Grodecki.
Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 roku i 84. lokatą w korpusie oficerów rezerwy aeronautyki.
1 sierpnia 1934 został przyjęty do pracy w Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Jako pracownik cywilny sprawował tam nadzór nad urządzeniami technicznymi, dźwigami w basenie portowym, siecią wodociągową i elektryczną. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku i 40. lokatą w korpusie oficerów rezerwy aeronautyki.