Czterokrotnie triumfował w biegu indywidualnym: 24 stycznia 1985 i 15 stycznia 1987 roku w Anterselvie, 12 lutego 1987 roku w Lake Placid oraz 20 lutego 1988 roku w Calgary, a jedenaście razy był najlepszy w sprincie: 10 marca 1983 roku w Oslo, 3 marca 1984 o 19 stycznia 1985 roku w Oberhofie, 16 lutego 1985 roku w Ruhpolding, 3 marca 1985 roku w Lahti, 9 marca 1985 roku w Oslo, 14 lutego 1987 roku w Lake Placid, 14 marca 1987 roku w Lillehammer, 21 stycznia 1988 roku w Anterselvie, 23 lutego 1988 roku w Calgary, 12 marca 1988 roku w Oslo i 28 stycznia 1989 roku w Ruhpolding. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 13 grudnia 1989 roku w Les Saisies, zajmując trzecie miejsce w biegu indywidualnym. Najlepsze wyniki osiągał w sezonach 1983/1984, 1984/1985 i 1986/1987, kiedy zwyciężał w klasyfikacji generalnej.
W 1983 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Anterselvie, gdzie zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym. Rozdzielił tam na podium swego rodaka - Franka Ullricha i Petera Angerera z RFN. Wspólnie z kolegami z reprezentacji zajął też drugie miejsce w sztafecie, a w sprincie był czwarty. Walkę o podium przegrał tam z Austriakiem Alfredem Ederem.