Notacja cheironomiczna jest przedmiotem badań paleografii muzycznej, a przykładowe źródło historyczne jakim jest XII-wieczny Pontyfikał płocki zawiera ponad 200 pieśni (offertoria, antyfony, hymny, psalmy), z których większość opatrzona jest tą właśnie notacją. Wg jednej z teorii opracowana została w VIII wieku na potrzeby wprowadzenia rytu rzymskiego w Królestwie Franków.
Termin „neumy cheironomiczne” wprowadził do teorii muzyki na początku XX wieku francuski muzykolog André Mocquereau. Nieco wcześniej, w 1895, niemiecki muzykolog Oskar Fleischer wysunął przypuszczenie, że te „gestykularne” symbole odwzorowują ruchy dłoni dyrygenta prowadzącego chór. Wg innej teorii utworzono je wzorując się na akcentach z alfabetu greckiego.
Zobacz też
cheironomia
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Notacja muzyczna