W J 14,16 fraza sześciu ostatnich słów zapisywana jest w tej samej kolejności (μεθ υμων εις τον αιωνα η – z wami na wieki będę), co w Kodeksie Watykańskim oraz Bodmerze XIV-XV i ta właśnie kolejność jest przyjmowana w krytycznych wydaniach Nestle-Alanda. Inne rękopisy szóste słowo owej frazy umieszczają na pierwszej lub trzeciej pozycji.
Historia
Rękopis powstał w Egipcie, znaleziony został w Egipcie, a przywieziony został do Berlina. Caspar René Gregory datował fragment na wiek VI albo VII, Kurt Aland na VI wiek. Obecnie INTF szacuje go na VI wiek. Niektórzy badacze biorą pod uwagę także wiek VLDAB.
Hermann von Soden jako pierwszy sporządził jego opis (w 1902 roku). Określił, że rękopis jest pisany na papirusie. Gregory widział rękopis w 1903 roku, a w 1908 roku wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu i nadał mu siglum 060. W roku 1909 Gregory sporządził opis rękopisu.
Salonius w 1927 roku jako pierwszy opublikował tekst fragmentu. Po raz drugi fragment został opublikowany przez Schmidta, Elliotta i Parkera w 2007 roku. 060 jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. NA26 trzykrotnie cytuje rękopis w aparacie krytycznym.