109-110.
Nomina sacra pisane są skrótami, skróty stosowane są również na końcu linii.
Tekst Grecki tekst kodeksu jest eklektyczny z przewagą elementu bizantyjskiego, ponadto aleksandryjskiego i zachodniego. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III. Tekst w kilku miejscach jest zgodny z papirusem 75 (np. Jan 2,17; 3,12).
W Jana 1,3 przekazuje wariant ουδε εν (ani jedno) jak w kodeksach C, D, L, W, copsa, późniejszy korektor zmienił na ουδεν (nic) p66, Sinaiticus*, rękopisy rodziny f1 [NA26].
W Jana 2,17 przekazuje wariant εμνησθησαν δε (przypomnieli zaś).
W Jana 2,24 przekazuje wariant εαυτον (siebie), wspierając tym samym tradycję bizantyjską przeciwko aleksandryjskiemu αυτον.
W Jana 3,4 opuszcza rodzajnik przed Νικοδημος (Nikodem), w czym jest zgodny z tradycją aleksandryjską.
W Jana 3,12 przekazuje wariant tekstowy πιστευετε (wierzycie) – zamiast πιστευσετε (uwierzycie) – razem z Papirusem 75 i kodeksem 083.
W Jana 3,13 zawiera bizantyjski dodatek ο ων εν τω ουρανω (który jest w niebie).
W Jana 3,20 przekazuje wariant τα εργα αυτου, w czym jest zgodny z kodeksami Sinaiticus, Vaticanus, 063, 083, 086, rękopisy tekstu bizantyjskiego;